De vakantie is achter de rug en nu is het werkzame of schoolgaande leven weer begonnen. Dit is zo’n moment waarop ik blij ben dat ik iedere week even naar de kinderboerderij mag om mijn portie groene vitaminen op te halen.
De laatste tijd hoor ik steeds vaker geluiden over bouwplannen, op plekken waar nu nog groene velden zijn, met her en der een boerderij. Woningnood, groeigebied, stikstofcrisis… Het lijkt alsof iedereen boos is en mensen staan steeds vaker lijnrecht tegenover elkaar.
Het is er, ik loop er ook niet voor weg, maar ik zoek het liever niet op. Liever zoek ik dan de geiten op die lekker in het weiland staan, hopend op iets lekkers. Of ik ga naast de kat zitten die heerlijk ligt te slapen op een dekentje. Mensen hebben problemen en willen, zo lijkt het, het liefst per direct een oplossing. Begrijpelijk, maar soms lukt dat niet. Ik heb geen oplossing.
Afgelopen zomer ben ik naar Hoek van Holland gegaan, naar een strandhuisje aan zee. De weg ernaartoe liep door Rotterdam en het laatste stuk reden we over een dijk. Een weg die een landschap doorkruist vol met kassen. Links en rechts, enorm veel kassen met wat huizen erbij. Ieder stukje grond is er benut, want grond is kostbaar en levert geld op. En dan ben ik blij dat ik weer terug mag naar Kampen. Naar de kinderboerderij, in het groen, bij de dieren… Mijn groene vitaminen. Af en toe is het goed om stil te staan. Letterlijk en figuurlijk. Waarderen wat er nog is, wat je nooit terug kunt krijgen als het weg is…
Ik kijk naar de kat, die nog steeds lekker ligt te slapen en ik hoor de kinderen buiten spelen. De zon schijnt, de koffie is gezet en de voorbereidingen voor de middagactiviteit zijn in volle gang.
Je kan aan alles merken dat de vakantie voorbij is, de stagiaires hebben nieuwe gezichten en de nieuwe plannen voor het komende jaar liggen klaar. Het nieuwe seizoen is begonnen, de R is weer in de maand, dus kom vooral langs als je ook behoefte hebt aan wat groene vitaminen.
Hopelijk tot snel!