Je hoeft in de polder niet op de kalender te kijken om te weten dat de herfst eraan komt. Je ziet het vanzelf aan het land.
De trekkers rijden af en aan, machines draaien op volle toeren en op sommige akkers wordt doorgewerkt tot het donker wordt. Wat maandenlang heeft staan groeien, mot er nu toch echt een keer af.
Voor wie er niet middenin zit, is het vooral een mooi gezicht. Grote machines op het land, volle wagens op de polderwegen en hier en daar een flinke stofwolk. En na een goede regenbui? Dan verandert die stof al snel in de bekende polderklei.
Dus beland je de komende tijd achter een trekker of kom je een modderige weg tegen, dan weet je hoe laat het is. “Rustig an, die oogst komt niet vanzelf van ‘t land.”
Want terwijl wij misschien mopperen over een beetje modder op de auto of een paar minuten vertraging, wordt er op het land keihard gewerkt. En ergens heeft dat ieder jaar weer wat moois. De akkers worden leger, de dagen korter en langzaam verandert het uitzicht over de polder.
De herfst is begonnen. De oogst mot d’r af.